سینما کده سینما کده
خانه » اخبار سینما وتلویزیون » فیلم آقای الف” قرار نبود “آواتار” از کار درآیدآقای الف” قرار نبود “آواتار” از کار درآید

فیلم آقای الف” قرار نبود “آواتار” از کار درآیدآقای الف” قرار نبود “آواتار” از کار درآید

سینما کده

20130611123335_909

به گزارش سینما کده شب گذشته ۲۰ خرداد ماه نمایش و نشست نقد و بررسی فیلم “آقای الف” در قالب چهلمین برنامه خانه فیلم فردوس با حضور علی عطشانی کارگردان، سعید شرفی‌کیا تهیه‌کننده، بابک محقق طراح سه بعدی، شاهین نجومی بازیگر و محمدرضا لطفی مجری و منتقد در فرهنگسرای فردوس برگزار شد.

محدرضا لطفی منتقد برنامه درباره این فیلم گفت:”آقای الف” فارغ از نقاط قوت و ضعف اش قابل تقدیر است. اساسا هر اثر هنری که در یک مسیر و تجربه جدید قدم می گذارد باید مورد حمایت و دلگرمی قرار بگیرد. اما در هرحال ذوق زدگی صرف هم چیز خوبی نیست و نباید ایرادات فیلم را در سایه سه بعدی بودن و اینکه اولین فیلم است مخفی کرد.
در ادامه این نشست منصور سعید شرفی‌کیا عنوان کرد: روزی که علی عطشانی ماجرای تولید این فیلم را برای من توضیح داد نگاهم به پروژه به شدت مثبت بود. اساسا من ورود به مقوله های نو و تجربه نشده را دوست و دارم و به سمت اش می روم. به عنوان مثال در فیلم پاداش سکوت هم که من تهیه کننده ان بودم برای اولین بار دوربین ۳۵ را زیر آب بردیم. این نوع کارها جرات می خواهد و مضاف بر اینکه ما هیچ شناختی از فضای تولید یک کار سه بعدی نداشتیم. عمده زحمات این پروژه در امر تحقق یافتن این مهم بر عهده آقای محقق بود و او به ما این اطمینان را داد که می توان به این موفقیت دست پیدا کرد.
وی افزود: معضلات یک فیلم سه بعدی تنها به تولید خلاصه نمی شود بلکه در اکران تازه مشکلات دیگری سر باز می کنند. در کشور ما سالن برای فیلم های دو بعدی هم کم است و تعداد زیادی فیلم هر ساله پشت خط اکران می مانند،حالا تصور کنید که یک فیلم سه بعدی می خواهد سالن پیدا کند و اکران شود. باز هم در این امر جا دارد از زحمات بابک محقق که برای تجهیز سالن های نمایش دهنده این فیلم سنگ تمام گذاشت تشکر کنم. همچنین باید از فارابی هم که تنها نهاد دولتی که از جایی به بعد مارا مورد حمایت قرار دادند تشکر کنم. قبول کنید که چنین پروژه ای باید با حمایت ارگان های دولتی و بودجه ای بالا در دستور تولید قرار بگیرد اما ظاهرا دوستان ما را باور نداشتند و فکر می کردند که چنین کاری هرگز به سرانجام نمی رسد و برای همین ما مجبور به ساخت این فیلم در بخش خصوصی شدیم. ضمن آنکه تمام دوربین ها و ابزارهای فنی و ویدئو پروجکشن های این فیلم صد در صد با امکانات خودمان و بومی است.
در ادامه عطشانی گفت: من در ابتدا این توضیح را بدهم که هدف من ساخت یک فیلم سه بعدی بود. این طور نبوده که فیلمنامه ای داشته باشم که مرا مجبور کند که حتما به شکل سه بعدی آن را بگیرم. من در فیلم “در امتداد شهر” دو، سه سکانس را به شکل سه بعدی گرفتیم و در آن کار متوجه شدم که این بستر فراهم است که یک فیلم کاملا سه بعدی در سینمای ایران ساخته و تولید شود. برای این امر من شروع به تحقیق کردم که چه کسانی در این زمینه دانش و آگاهی دارند. از کسانی که فیلم مستند، کوتاه و یا حتی عکاسی سه بعدی کرده بودند دعوت کردم و با همه آنها وارد مذاکره شدم تا اینکه در همین مسیر با آقای محقق آشنا شدم.
عطشانی ادامه داد: من خیلی خوب می دانستم که اگر یک فیلمنامه جنگی یا اکشن را انتخاب کنم خیلی بهتر و جذابتر می توانم سه بعدی کارم را به رخ بکشم اما واقعیت این بود که پول ما محدود بود و باید برای گام نخست فیلمنامه ای را انتخاب می کردم که هزینه پایینی داشته باشد و قابلیت سه بعدی شدن در ساختار رئال را داشته باشد. به شدت بر این باورم که یک فیلم سه بعدی معمول به سرانجام رسیده، خیلی بهتر از یک فیلم سه بعدی مهیج و اکشن اما نیمه کاره است. من با این فرمول جلو رفتم و الان هم چه کسی دوست داشته باشد و چه دوست نداشته باشد اولین فیلم سینمایی سه بعدی تاریخ سینمای ایران را من ساخته ام. این اولین بودن را خیلی با تاکید می گویم چون یادمان نرود که قرار نیست آقای الف را با آواتار مقایسه کنیم.
 بابک محقق طراح سه بعدی فیلم در پاسخ به این پرسش که چه تفاوتی بین تولید و ساخت فیلم دو بعدی و سه بعدی وجود دارد،گفت: پیش از پاسخ به این پرسش لازم است این توضیح را بدهم که امکانات ساخت فیلم سه بعدی و تجهیزاتی که من آن را فراهم کرده بود متعلق به امروز نیست از پنج سال پیش امکان ساخت فیلم سه بعدی وجود داشت اما عدم اعتماد مسولان باعث شد که این اتفاق به تعویق بی افتد. من خودم پیش از آقای الف یک مستند با همین شیوه ساخته بودم و باید بگویم که اساسا همه چیز یک فیلم دو بعدی با یک فیلم سه بعدی متفاوت است. از پیش تولید کار تا فیلمنامه و کارگردانی و میزانسن و انتخاب لنز گرفته تا تدوین و صداگذاری و حتی گریم در فیلم سه بعدی با فیلم های معمولی دو بعدی متفاوت است.
شاهین نجومی در پایان گفت: این فیلم اولین تجربه بازیگری من به حساب می آید و شاید تنها بازیگری در تاریخ سینمای ایران باشم که اولین حضور جدی ام در اولین فیلم سه بعدی تاریخ سینمای ایران بوده است. بر این باورم که سینمای سه بعدی خیلی به زندگی نزدیک تر است و حس زندگی دارد. اساسا بازیگری در سه بعدی تفاوت های زیادی با فیلم دو بعدی دارد که یکی از مهم ترین آنها که بازیگر باید آن را رعایت کند میزانسن های بسیار دقیق آن است که در حرکت و ایست‌ها، به دلیل همان دقت بالایی که می گویم بازیگر ذره ای نباید این طرف تر یا آن طرف تر برود. مضاف براین که تنظیم دستگاه و آماده سازی آن برای هر پلان وقت گیرتر از کار معمولی است و همین در سکانس هایی که راکوردهای حسی داشت کار را سخت می کرد. من برای این فیلم دو ماه قبل از شروع فیلمبرداری با عطشانی شروع به تمرین کردم تا روزی که فیلمبرداری تمام شد.

Cinemakade © 2018 

20791Alexa

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.


Scroll To Top