سینما کده سینما کده
خانه » نقد وبررسی » نقد و بررسی فیلم پنج­‌ستاره.

نقد و بررسی فیلم پنج­‌ستاره.

سینما کده

nb-5setare

فیلم پنج­‌ستاره

فیلم با مقدمه‌ی طولانی‌اش درباره‌ی دانشگاه رفتن شخصیت اصلی‌اش شروع می‌شود؛ مقدمه‌ای که در آن از قطع برق موقع ثبت نام تا امضا کردن طومارهای اعتراضی علیه کیفیت پخت غذای دانشگاه و تا دختری که ظاهری غیر رسمی دارد و دنبال اعتراض و کفش پاشنه بلند و موسیقی بلند غربی و… است، را دربر می‌گیرد. ابتدا گمان می‌رود گره فیلم از ارتباط بین شخصیت اصلی با این دانشجوی لاقید نشأت بگیرد، ولی ماجرا یک دفعه به استخدام دختر در هتلی مجلل پرتاب می‌شود و باز تا می‌آییم با شخصیت‌های محوری دیگر (کارگر لنگ، کارگر در آرزوی ازدواج، مدیر داخلی بداخلاق و…) آشنا شویم، یک دفعه پای آمیتاب بچن به میان کشیده می‌شود و موضوع روی مفقود شدن ساعت مچی او ثابت می‌ماند و تا پایان هم ادامه دارد. فیلم نظم دراماتیک مناسبی بین اجزای داستان برقرار نمی‌کند و حجیم و نحیف بودن‌های این اجزا، فیلم را نیز ناموزون ساخته است. البته با همه این ضعف‌ها، پنج ستاره به عنوان یک کار اول، فیلم کم و بیش سرگرم کننده‌ای است که از بسیاری از فیلم‌های بی‌سر و ته پرمدعای جشنواره قابل تحمل‌تر است.

قصه­‌گویی کار دشواری­‌ست. به همین دلیل برخی از فیلم‌­سازان دنبال راه‌­های فرار از این تعهدند و صفت­‌ها و ویژگی­‌های غریبی را به فیلم­‌های­‌شان الصاق می­‌کنند. اما مهشید افشارزاده این جسارت را داشته که در نخستین فیلمش بی‌پیرایه و با صداقت قصه بگوید. دختری در هتل پنج­‌ستاره­ای که مادرش از کارگران آن­‌جاست، مشغول کار می­‌شود. همان الگوی همیشگی و راحت ورود شخصیت به محیطی جدید و درگیرشدنش در روابطی ناخواسته و تأثیرگذاری­اش بر نظم شکل‌گرفته‌ی آن محیط. قصه هم آن­‌قدر رخداد دراماتیک دارد که پیش­رفتش تصنعی جلوه نکند. شهاب حسینی حضوری درست و به‌اندازه دارد. چهره‌ی جدید فیلم (دیبا زاهدی در نقش مریم) هم از معدود نمونه­‌هایی­ست که درون­گرایی­ و بی­‌تجربگی­ شخصیت­‌اش با انفعال هم­‌مرز نشده است. افشازاده در نخستین فیلمش تلاش کرده شخصیت­‌هایی دوست­داشتنی بیافریند و جاهایی هم مخاطب را غافل­گیر کند. فقط افسوس که با آغاز بحث گم شده ساعت که اصلی­‌ترین بحران فیلم است، شخصیت اصلی به حاشیه رفته و شهاب حسینی در متن اثر می­‌نشیند. اگر هم بنا بر هم­­رنگ شدن مریم با سایر کارکنان بوده، چنین پایانی عملا آن نتیجه را در پی نمی­‌آورد. این اشتباه در پایان­‌بندی از رویکرد دوگانه و نامشخص فیلم ناشی می­‌شود. مریم تا جایی شاهد مجموعه­‌ای از رخدادهاست و حتی مدیران و روسای هتل هم در حضور او باهم دعوا می­‌کنند. به این ترتیب مریم در جریان روابط و مشکلات و حسادت­‌های محیط جدید قرار می­‌گیرد. اما درست پس از آغاز ماجرای گم شدن ساعت، مریم کنار می­‌رود و رخدادها و بحث­‌های اصلی در غیاب او رخ می­‌دهند. معمولا در چنین الگویی انتظار برای تحول تدریجی شخص تازه‌­وارد یا رسیدنش به درک و دریافتی متفاوت در انتهای بلواها و جنجال­‌ها وجود دارد. پنج­‌ستاره به این انتظار هیچ پاسخی نمی­‌دهد. انگار مریم وارد هتل شده که ما وضعیت کاری و روابط گردانندگان و کارکنان آن هتل را بیش‌­تر بشناسیم تا خود او را! با این حال پنج‌­ستاره فیلمی نیست که مخاطبان عام را ناراضی از سالن بیرون بفرستد. تمایل افشارزاده برای قصه­‌گویی و موفقیتش در نخستین گام مهم، انتظار برای دیدن فیلم‌­های بعدی او را هم بین منتقدان و سینمادوستان جدی­‌تر ایجاد می­‌کند.

Cinemakade © 2018 

20791Alexa

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.


Scroll To Top